Karpaty Łączą – ochrona Torfowisk Orawsko-Nowotarskich

W poszukiwaniu wiedzy

Ta misja zyskuje na wartości dzięki zaangażowaniu i entuzjazmowi jej członków. Dlatego bardzo cieszymy się, że w ostatnich dniach sierpnia mogliśmy uczestniczyć w wyjeździe studyjnym, podczas którego członkini Fundacji Karolina Foltyn mogła bliżej poznać torfowiska, wzbogacając swoją – i nie tylko – wiedzę i determinację do ich ochrony.

Torfowiska — ekosystemy warte odkrycia

Czym tak właściwie są torfowiska?

To ekosystemy mokradłowe budowane w głównej mierze przez mchy torfowce i miejsca, gdzie odkłada się torf, czyli utwór organiczny powstający niemal wyłącznie ze szczątków roślin w środowisku wysyconym wodą i w warunkach beztlenowych. Choć zajmują ok. 3,3% powierzchni kontynentów, zmagazynowane jest w nich dwa razy więcej węgla niż sumarycznie we wszystkich lasach na Ziemi; magazynują w sobie podobną ilość do światowych rezerw paliw kopalnych.

Pełnią także inną ogromnie ważną rolę w obiegu wody: są naturalnymi zbiornikami retencyjnymi regulującymi gromadzenie (w okresach intensywnych opadów) i stopniowy odpływ wód. Działają jak wielkie „gąbki”, potrafiące zatrzymać wielkie ilości wody w okresie intensywnych opadów – znacząco zmniejszając ryzyko powodzi. Z drugiej strony, w okresach niedostatku opadów stopniowo uwalniają zgromadzoną wodę, zapobiegając suszy lub przynajmniej znacząco zmniejszając jej dotkliwość.

Skarby natury w zagrożeniu

Niestety, torfowiska to jedne z najszybciej zanikających ekosystemów naszej strefy klimatycznej. Wysycone wodą i porośnięte mchami, nie mogą być wykorzystane jako tereny uprawne lub pastwiska, nie rosną tu okazałe drzewa, podmokły teren utrudnia opłacalną gospodarkę leśną. Dlatego też wiele z nich było lub wciąż jest regularnie odwadnianych. A odwadnianie torfowisk oznacza ich degradację – w warunkach tlenowych następuje ich szybkie zamieranie i rozkład zgromadzonej materii organicznej, co oczywiście powoduje zwiększone emisje dwutlenku węgla do atmosfery.

Zniszczenie istniejących torfowisk dałoby ten sam efekt, co kolejne 100 lat spalania węgla w takim tempie jak obecnie.

Ochrona, nasza odpowiedzialność ekologiczna

W ramach projektu nasi gospodarze z UNEP/GRID-Warszawa wraz z partnerami skupiają się m.in. na poprawie stanu przyrodniczego torfowiska wysokiego położonego w rezerwacie „Bór na Czerwonem” (jeden z niewielu polskich obszarów mokradłowych objętych Konwencją Ramsar), wsparciu zrównoważonego zarządzania przestrzenią w celu ochrony różnorodności biologicznej Torfowisk Orawsko-Nowotarskich oraz zwiększeniu świadomości społecznej dotyczącej roli i znaczenia mokradeł.

Dołącz do nas w walce o ochronę torfowisk! Śledź nasze działania na Facebooku, Instagramie i LinkedInie UNEP/GRID-Warszawa oraz na Facebooku i Instagramie Karpaty Łączą.